Restoranlar uchun savdo stolchalari, qalamlar uchun esa rezina qo‘lqoplar

Bemorlikka sabab bo‘ladigan peshin va ma’ruza zaliga taralgan kimchining hidi

Professorning ovozi uzoqdan eshitilayotgan g‘uvillashga aylanadi. Kechagi restoran oshxonasining yog‘ hidi va namlikdan qolgan charchoq, ma’ruza zalidagi stolchalarga singib ketayotganga o‘xshaydi. Yigirma yoshdan oshmagan chet ellik talaba A, og‘ir kipriklarini silkitib turishga qiynaladi, lekin uxlagan taqdirda o‘qishdan haydalish qo‘rquvi uni uyg‘oq tutadi. Koreyaga kelgach, u avvalo koreys tilini mukammal o‘rganishni emas, balki qanday uyg‘oq turishni va og‘ir mehnat uchun soatlik haqni qanday hisoblashni o‘rgangan. Koreyada o‘qish orzusi yo‘qolib, o‘rnini o‘z yelkasiga bosayotgan og‘ir hayot haqiqati egallagan.

Ijarani to‘lash oldida chirkin chiqqan Koreya orzusining va’dalari

Incheon aeroportiga yuqori umidlar bilan qo‘ngan o‘sha kunning hayajoni hali ham yorqin. Biroq, K-POP va dramalarning jozibali Koreyasi u yerda topilmadi. Qimmat o‘qish haqilari va bo‘g‘uvchi turmush xarajatlari uning bank hisobini tezda tugatdi va "o‘qishga e’tibor qaratish" qat’iyoti oylik ijara xabarlaridan chekinib, ojizona yiqildi. Natijada, u qorong‘i ko‘chada noqonuniy ishga joylashtiruvchi agentlik eshigini taqillatib turardi. Qonuniy minimal ish haqi bo‘lmagan 12 soatlik ish kunlari zanjiriga bog‘lanib qolib, uning darsliklari chang bosgan relikviyalarga aylangan.

Aqlning fil suyagidan yasalgan minorasi, soyada raqamlarga aylangan ismlar

Ba’zi universitetlar uchun bu talabalar ilm-fanni izlayotgan qimmatbaho iste’dodlar emas. Ular shunchaki moliyaviy bo‘shliqlarni to‘ldirish uchun "vosita", shunchaki o‘qish haqini to‘lovchi "raqamlar". "Agar topshirish kvotasi bajarilsa, bas" degan munosabat bilan chet ellik talabalarniievementsz ravishda jalb qilish, ularni ko‘chalarda himoyasiz va zaif holatda qoldiradi. Ilmning boshpanasi bo‘lishi kerak bo‘lgan fil suyagidan yasalgan minoralar devorlari ostida, "arzon ish kuchi" bahonasida yosh orzularning son-sanoqsiz mayib bo‘lishiga jamiyat sifatida qanchalik e’tibor qaratamiz?

E’tiborsiz qoldirgan orzularimizning og‘irligi, Koreyaning ertangi kuniga savol

Bugun kimdir ma’ruza zaliga emas, qurilish maydoniga, kutubxonaga emas, sovuq omborxonaga ketmoqda. Ularning ter va ko‘z yoshlari bilan qurilgan bilimga asoslangan jamiyatning farovonligi haqiqatan ham mustahkammi? Biz bu yoshlarning noroziligiga ko‘z yumib, K-Study ning miqdoriy kengayishidan maqtanib turganda, kelajak uchun nima yutqazamiz va nima yutib olamiz? Varaqlar shiqirlashidan ko‘ra rezina qo‘lqoplar ishqalanishi balandroq yangrayotgan bu haqiqat, hammamizga og‘ir savol tug‘diradi.